Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «ایران آنلاین»
2024-05-03@19:21:52 GMT

می‌زنم تا زنده هستم حرف حق

تاریخ انتشار: ۱۸ آذر ۱۳۹۹ | کد خبر: ۳۰۲۴۵۷۷۵

می‌زنم تا زنده هستم حرف حق

همه چیز از «دو کلمه حرف حساب» شروع شد. ستون طنزی که از 23 دی ماه سال 1363 در صفحه سوم روزنامه اطلاعات با امضای «گل آقا» منتشر شد و نام گل آقا را سر زبان‌ها انداخت. گل آقا در دو کلمه حرف حساب، برای شوخی منتقدانه با شخصیت‌ها وچهره‌های سیاسی و مسئولان حکومتی با کسی تعارف نداشت.

  6 سال بعد وقتی «کیومرث صابری فومنی» [متولد 7 شهریور۱۳۲۰ در صومعه‌سرا] تصمیم گرفت برای دریافت مجوز انتشار شاخص‌ترین مجله طنز بعد از انقلاب اقدام کند، نام مستعار خود در «دو کلمه حرف حساب» را برای هفته‌نامه انتخاب کرد.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!
البته برخی معتقدند «گل آقا» را صابری با الهام از«میرزاگل» توفیق خلق کرده است. او پیش از تولد مجله گل آقا در اطلاعات، تجربه کار در دوره سوم مجله توفیق را داشت.«سنگ‌نبشته‌ها»، «کلاس درس»، «هشت روز هفته» از جمله ستون‌های مجله توفیق بودند که نویسنده آنها کیومرث صابری بود و با نام‌های مستعاری مثل: «لوده، ریش‌سفید، میرزاگل، عبدالفانوس، خان‌داداش» منتشر می‌شد. صابری در کتاب خاطرات خود درباره همکاری با توفیق می‌نویسد: «سال 1340 که دانشجوی دانشگاه شدم و در همان سال اول در تظاهرات دانشجویی کتک مفصلی خوردم و دستگیر شدم، گردنم از ضربات باتوم بشدت آسیب دید. شعری به طنز و سیاسی سرودم و با نام مستعار «گردن‌شکسته فومنی» به روزنامه[مجله] توفیق فرستادم. آن شعر با اصلاح مختصری منتشر شد. حسین‌ توفیق مرا که نشانی‌ام را نیز نداشت، از طریقی پیدا کرد و تشویق به نوشتن و ادامه همکاری کرد. اغلب طنزهایی می‌نوشتم که بعضاً منتشر می‌شد تا سال 1345 که به کمک حسین‌ توفیق از فومن به تهران آمدم و در یکی از دبیرستان‌های تهران دبیر شدم و عصرها همکار توفیق شدم... بعدها ستون ثابتی را با عنوان «هشت روز هفته» می‌نوشتم». کیومرث صابری فومنی در دو دولت بعد از انقلاب به‌عنوان مشاور فرهنگی- مطبوعاتی رئیس‌جمهوری فعالیت کرد، اما ماندگاری در دنیای مورد علاقه خود در طنز و مطبوعات را به فعالیت در دستگاه‌های حکومتی ترجیح داد و سنگ بنای مجله گل‌آقا را در ۱ آبان 1369 گذاشت. مجله‌ای که با قیمت 15 تومان روی دکه رفت و شماره نخست آن خیلی زود نایاب شد. مردم هر هفته منتظر بودند تا ببینند تحلیل‌های گل‌آقا در آبدارخانه از زبان «شاغلام»، «ممصادق»، «کمینه(عیال ممصادق)» و «غضنفر» در مورد مسائل روز چیست. طرح‌های احمد عربانی بر جلد گل‌آقا تبدیل به تصویری ماندگار شد که تداعی‌گر نام این مجله شد. مجله‌ای که با ادبیاتی متین، انتقادات تندی را به شرایط موجود و تصمیمات مسئولان بیان می‌کرد. صابری در گل آقا اشعار طنز بسیاری منتشر کرد اما بیت «یک زبان دارم دو تا دندان لق/ می‌زنم تا زنده هستم حرف حق» از زبان شاغلام، یکی از ماندگارترین ابیات او در این مجله است. مجله‌ای که تحریریه آن را جمعی از بزرگان و نام‌های ماندگار حوزه طنز و کاریکاتورتشکیل می‌دادند. مرتضی فرجیان، احمد عربانی، ابوالفضل زرویی نصرآباد و... از همکاران او در طول سال‌های انتشار این هفته نامه بودند.گل‌آقا در میان مردم گل کرد. آنقدر که کسانی که اقبالی به نشریات و مجلات آن روزها نداشتند، برای رسیدن آن به دکه لحظه شماری می‌کردند. ابوالفضل زرویی نصرآباد که «ملانصرالدین» گل آقا بود درباره علت محبوبیت این مجله می‌گوید: «در سال‌های بعد از پیروزی انقلاب به‌خاطر شروع جنگ و مسائلی از این دست طنزپردازان بیشتر سعی می‌کردند به مسائل غیرسیاسی بپردازند و مردم به‌دلیل دغدغه‌های معیشتی حوصله طنز خواندن نداشتند و کسی هم جرأت نزدیک شدن به طنز سیاسی را نداشت. در این دوره بروز و ظهور قلمی به اسم گل‌آقا بین مردم شادمانی زیادی را ایجاد کرد؛ زیرا آنها شاهد نوعی نگارش طنز بودند که تا به حال تجربه نکرده بودند؛ آن هم طنز‌های بسیار محکم سیاسی با رویکردی عامه‌فهم و پرگوشه و کنایه که با روحیه هر ایرانی موافق بود.» دوازده سال بعد اما کیومرث صابری به دلیلی که شاید ردپای آن را بتوان در آخرین سروده او در گل آقا پیدا کرد، انتشار این مجله را متوقف کرد. زمانی که صابری در آبان 1381 تصمیم به تعطیلی مجله پرتوفیق «گل‌آقا» گرفت، گل آقا مؤسسه‌ای بود که ماهنامه و سالنامه و کتاب منتشر می‌کرد، جشنواره طنز و فیلم کمدی برگزار می‌کرد و با «بچه‌ها! گل‌آقا» نگاهی به مسائل دنیای کودکان داشت اما دیگر «گل‌آقا» را نداشت. چند سال بعد مؤسسه گل‌آقا 20 شماره دیگر از این هفته‌نامه را منتشر کرد، اما نه کیفیت مجله به سیاق قبل بود و نه استقبال مردم از آن. صابری در آستانه ورود به سیزدهمین سال انتشار گل‌آقا و هنگام صفحه‌بندی مجله «شماره 564» را از بالای لوگوی مجله حذف کرد و نوشت: «شماره آخر» در این شماره آخر شعری از صابری منتشر شد که به‌ گفته او «منظومه ناتمام پیشگویی» بود و با: «بوالعجب روزگار می‌بینم/ همه را زیر بار می‌بینم» آغاز و با بیت: «حال اوقات این گل‌آقا را/ تلخ چون زهرمار می‌بینم» به پایان رسیده بود. گلچین روزگار، گل‌آقای ایران را روز جمعه 11 اردیبهشت سال ۱۳۸۳ پس‌ از طی یک دوره بیماری، چید.  

منبع: ایران آنلاین

کلیدواژه: کیومرث صابری گل آقا

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت ion.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایران آنلاین» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۰۲۴۵۷۷۵ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

تصاویر دیدنی از زنده شدن آبشارهای کوه معروف بیستون

دریافت 1 MB کد خبر 849010 منبع: فارس برچسب‌ها خبر مهم باران استان کرمانشاه

دیگر خبرها

  • فیلم دیدنی؛ آبشار‌های کوه معروف بیستون دوباره زنده شدند
  • تصاویر دیدنی از زنده شدن آبشارهای کوه معروف بیستون
  • تعداد شرکت دانش‌بنیان در دانشگاه آزاد اصفهان به ۳۰۰ شرکت می‌رسد/ ۲۰ مجله فناوری با درجه ممتاز داریم
  • تعطیلی سینما‌های سراسر کشور در روز شنبه
  • بارش‌ها در آذربایجان‌غربی تقویت می‌شود/ثبت ۲۶ میلی‌متر بارندگی در سردشت
  • سینماهای سراسر کشور از عصر جمعه تعطیل است
  • اعزام دو کاروان از دانشجویان به عمره آغاز می شود
  • روایتی از «گل آقا» نابغه تکرار نشدنی طنز ایران
  • برگزیدگان هشتمین جشنواره طنزپهلو در فومن تجلیل شدند
  • برگزیدگان هشتمین جشنواره طنز پهلو در فومن تجلیل شدند